Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ (ΕΓΩ ΓΙΑ 'ΚΕΙΝΗΝ)



Ευτυχια.

Εφτα γραμματα που χωρεσαν στην πιο απλη κινηση
του χεριου σου προς εμενα.
Στη στιγμη που περασες την πορτα και σε ειδα
τη νυχτα 'κεινη.

Δεκα και μιση.
Ειχαμε πολλη ωρα ακομη μα δεν μας
εφτανε.Μηπως να γυρνουσα το ρολοι δυο ωρες
πισω;
ανουσιο..
Αιωνες δε θα 'ταν αρκετοι."Ηταν λειψοι" θα λεγαμε,
"Φερτε μας κι αλλους"..

Καθε λεξη σου ευτυχια,καθε αγκαλια και
καθε χαδι.
Κι αυτη η ελια σου πανω απο το στηθος..
Πολυ μικρη,ματια μου αλλα με γεμιζε ολοκληρωτικα.


Το καλο βεβαια ειναι πως την ευτυχια την ζουμε πλεον απο κοινου.
Την μοιραστηκαμε.
Η καλυτερα αθροισαμε τις ευτυχιες μας..
Σε μια εποχη που κανεις δε γνωριζει απο πραξεις..

Το δυσκολοτερο μας επιτευγμα και συναμα η μεγαλυτερη χαρα μου!


Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014


Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ  του χρόνου μας                                                
Βρες τον χρόνο το παιδί σου να μιλήσει
είναι ο δρόμος της χαράς.
_  Βρες τον χρόνο να ονειρεύεσαι
είναι η ηρεμία της ψυχής.
_  Βρες τον χρόνο να ερωτεύεσαι
ζωή σου δίνει
_  Βρες τον χρόνο να ταξιδεύεις
γνωρίζοντας τους άλλους τον εαυτό σου μαθαίνεις .
_ Βρες τον χρόνο να μαθαίνεις
η γνώση είναι σοφία.
_  Βρες τον χρόνο να ονειρεύεσαι
στα αστέρια για ν΄ανέβεις
_  Βρες τον χρόνο να βοηθάς
η βοήθεια ανακουφίζει.
_  Βρες τον χρόνο να δημιουργείς
η δημιουργία είναι ευτυχία.
_  Βρες τον χρόνο να σκέφτεσαι
η σκέψη σε ωριμάζει.
_  Βρες τον χρόνο να κάνεις φίλους
οι φίλοι είναι πολύτιμοι.
_  Βρες τον χρόνο να εργάζεσαι
η εργασία είναι αγαθό.
_  Βρες τον χρόνο να γελάς
είναι της ψυχής η μουσική.




Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Ὅταν ἡ σιγαλιὰ πλατιὰ θ᾿ ἁπλώση
στὸν κῆπο μου τὴ νύχτα, βροχερὸ
τὸ σύννεφο τὸν οὐρανὸ θὰ στρώση
σὲ μαῦρο θόλο πάνω του ἱερό.
Θὰ γύρουνε στὸ μυστικὸ σκοτάδι
τὰ δέντρα, οἱ θάμνοι, ἀργὰ τὴν κεφαλὴ
κ᾿ εὐλαβικὰ θὰ ψάλλουν ἔτσι ὁμάδι
τὴ θλιβερὴ στερνή τους προσευχή!
Ἔλα καὶ μεῖς μαζὶ τὴν προσευχή μας
στερνὴ φορὰ νὰ ποῦμε. Θ᾿ ἀκουστῆ
στὴ σιγαλιὰ παθιάρικη ἡ φωνή μας,
θ᾿ ἀντιλαλήση ὁ θόλος θὰ σπαστῆ,
τὸ σύννεφο θὰ κλαίη, θὰ κλαῖμε ἀντάμα,
θ᾿ ἀκολουθάη τῶν δέντρων ὁ ψαλμὸς
λυπητερὸς τὸ σιγαλό μας κλάμα
καὶ θὰ πυκνώνη ἡ σκοτεινιὰ χαμός.
Οὔτε ἀπ᾿ ἀστέρι λάμψη δὲ θὰ πέση,
τῆς Μοίρας δὲ θὰ δοῦμε τὴ μορφὴ
κ᾿ ἐνῶ τὰ χέρια χώρια θὰ μᾶς δέση,
τὰ χείλη μας θὰ λὲν τὴν προσευχή.
ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ


Κάποιος ρώτησε το Θεμιστοκλή:''Τι θα προτιμούσες να είσαι, Αχιλλέας ή Όμηρος;
Ο Θεμιστοκλής ρωτά κι αυτός:''Εσύ τι θα ήθελες να είσαι, νικητής στους Ολυμπιακούς αγώνες ή αυτός που αναγγέλλει τα ονόματα των νικητών;''