Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

THE HUNGER GAMES- ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ (μέρος 1ο)  
SUZANNE COLLINS 


"Welcome to the Hunger Games! And may the odds be ever in your favor!" 

   Στο κοντινό μέλλον, στην περιοχή της Αμερικής, η οποία έχει πλέον καταστραφεί, έχει αναδυθεί το έθνος της Panem , στην οποία υπόκεινται 12 περιοχές, οι οποίες υπακούν στην πρωτεύουσα αυτής, την Capitol. Ως αποτέλεσμα μιας αποτυχημένης εξέγερσης, συμπεριλαμβανομένης και της κατεστραμμένης πλέον περιοχής 13, κάθε χρόνο διοργανώνονται στην Capitol οι "Αγώνες Πείνας", στους οποίους επιλέγονται οι διοργανωτές επιλέγουν με κλήρωση από κάθε περιοχή ένα αγόρι και ένα κορίτσι ηλικίας 12-18 ετών. Αυτοί που επιλέγονται μεταφέρονται σε μία αρένα όπου θα αγωνιστούν μεταξύ τους. Ο βασικός κανόνας είναι ένας: ο τελευταίος που θα μείνει ζωντανός είναι ο νικητής. 
    Στην περιοχή 12 η δεκαεξάχρονη Katniss αποφασίζει να πάρει τη θέση της δωδεκάχρονης αδερφής της Prim. Μόνο που για την Katniss η συμμετοχή της στους Αγώνες δε σχετίζεται μόνο με την προστασία της αδερφής της. Οφείλει να γυρίσει πίσω, όχι μόνο γιατί το υποσχέθηκε στην Prim, αλλά και γιατί χάρη σε αυτήν επιβιώνει η οικογένεια της μετά τον θάνατο του πατέρα της. 
     


       

       " I don't care if we're rich. I just want you to come home. You will try won't you? Really, really try?  asks Prim. 
       " Really really try. I swear it," Ι  say. And Ι know, because of Prim, Ι have to. 
        
      Ωστόσο η επιβίωση δεν είναι μια απλή υπόθεση. Η Katniss θα βρεθεί αντιμέτωπη με 23 άλλους υποψήφιους, στους οποίους περιλαμβάνονται κάποιοι καλά εκπαιδευμένοι υποψήφιοι που θα είναι δύσκολοι αντίπαλοι, παρόλο που η ίδια συνήθιζε να κυνηγάει κρυφά στο δάσος για να μπορέσει να προσφέρει φαγητό στην οικογένεια της μετά τον θάνατο του πατέρα της. Στις δυσκολίες προστίθενται οι ανασφάλειες, οι φόβοι, οι σκέψεις, ίσως και το επαναστατικό πνεύμα  που διακατέχει καμιά φορά τους έφηβους, η απόφαση των καθοδηγητών της Katniss και του αγοριού που κληρώθηκε από την περιοχή 12 Peeta να τους παρουσιάσουν ως ερωτευμένο ζευγάρι, αλλά και κάποιες ακούσιες πράξεις της Katniss στην αρένα που ίσως φέρουν την αντίδραση της Capitol. Θα καταφέρει η Katniss να νικήσεις τους εβδομηκοστούς τέταρτους Αγώνες Πείνας; 


Το βιβλίο μεταφέρθηκε σε ταινία. 
Σαρίκα Μαρία 
      


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Λάθος αστέρι, ΤΖΟΝ ΓΚΡΗΝ


 

Μονάχα όσα δίνουμε είναι για πάντα δικά μας, νικώντας τη λήθη
Μέρες πολλές μέσα σε λίγη  ώρα,νικώντας τη λήθη 
Έκλεισαν τη ζωή, τον έρωτα, τη φιλία σε στιγμές αληθινές, νικώντας τη λήθη.
Έγραψαν τον επικήδειό τους, τον άκουσαν και έτσι έκλαψαν το θάνατό τους, νικώντας τη λήθη. 
Σήκωσαν την ψυχή από τα τέσσερα στα δύο πόδια, νικώντας τη λήθη


 Βίκτορ Ουγκό στους ΑΘΛΙΟΥΣ
 
«Το να πεθαίνεις δεν είναι τίποτα. Το να μη ζεις είναι τρομερό !».


Η Χέιζελ είναι μια 16χρονη έξυπνη και πνευματώδης έφηβη, που ζει στην Ινδιανάπολη. Στα δέκατρία της,η Χέιζελ διαγνώστηκε με καρκίνο του θυρεοειδούς που από τότε εξαπλώθηκε στους πνεύμονες της. Πιστεύοντας ότι είναι σε ύφεση, η μητέρα της Χέιζελ, Φράνυ την προτρέπει να παρακολουθήσει ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα υποστήριξης ασθενών που πάσχουν από καρκίνο, με σκοπό να κάνει νέους φίλους που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα.
Μια βδομάδα αργότερα , η Χέιζελ συναντά τον Αύγουστο Ουότερς , έναν γοητευτικό έφηβο που έχασε το ένα του πόδι όταν είχε χτυπηθεί από καρκίνο των οστών, αλλά τώρα το έχει ξεπεράσει. Προσκαλεί τη Χέιζελ στο σπίτι του και εκείνη αποδέχεται την πρόσκλησή του. Εκεί συζητούν για τα ενδιαφέροντά τους και συμφωνούν να διαβάσουν το αγαπημένο βιβλίο του άλλου. Η Χέιζελ συνιστά στον Αύγουστο ένα μυθιστόρημα για ένα κορίτσι, την Άννα η οποία έχει καρκίνο και η ιστορία της είναι παράλληλη με την εμπειρία της Χέιζελ. Ο Αύγουστος της δίνει ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Θα μείνουν σε επαφή μέσω μηνυμάτων κατά τη διάρκεια των εβδομάδων που θα ακολουθήσουν και σιγά-σιγά θα έλθουν πιο κοντά. Όταν ο Αύγουστος τελειώνει το βιβλίο, εκφράζει την απογοήτευση του με την απότομη διακοπή του (το βιβλίο τελειώνει στη μέση μιας φράσης). Η Χέιζελ του εξηγεί ότι ο μυστηριώδης συγγραφέας του μυθιστορήματος, ο Πίτερ Βαν Χούτεν μετά τη δημοσίευση του μυθιστορήματος έφυγε για το Άμστερνταμ και από τότε κανένας δεν έχει ακούσει νέα του.
Εβδομάδες αργότερα, ο Αύγουστος λέει στη Χέιζελ ότι έχει καταφέρει να εντοπίσει τη βοηθό του Πίτερ Βαν Χούτεν και έχει έρθει σε επαφή με τον ίδιο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η Χέιζελ τότε γράφει σε αυτόν για να μάθει περισσότερα σχετικά με το ασαφή τέλος του μυθιστορήματος και ο Πίτερ Βαν Χούτεν της απαντά ότι είναι διατεθειμένος να λύσει της απορίες της συναντώντας την από κοντά. Συγκλονισμένη και ενθουσιασμένη, η Χέιζελ ρωτά την μητέρα της αν μπορεί να ταξιδέψει στο Άμστερνταμ για να τον επισκεφτεί, όμως η Φράνυ αρνείται λόγω των οικονομικών και ιατρικών περιορισμών. Ο Αύγουστος της προτείνει να χρησιμοποιήσει ως πρόφαση το γεγονός ότι έχει καρκίνο και δεν έχει ακόμα πολύ χρόνο ζωής όμως η Χέιζελ του εξηγεί ότι το έχει ήδη κάνει όταν ήταν νεότερη και ήθελε να επισκεφτεί τον κόσμο της Disneyland. Στη συνέχεια ο Αύγουστος και η Χέιζελ πηγαίνουν μαζί για πικ-νικ και σύντομα αρχίζουν να ερωτεύονται. Ωστόσο λίγες ημέρες μετά, η Χέιζελ πάσχει από υπεζωκοτική συλλογή και αποστέλλεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Οι γιατροί της συμφώνησαν τελικά να επιτρέψουν σε αυτή το ταξίδι καθώς αναμένουν ότι σύντομα θα είναι ανίκανη να κάνει το οτιδήποτε.
Η Χέιζελ και ο Αύγουστος φτάνουν στο Άμστερνταμ και παρουσιάζονται με κρατήσεις σε ακριβό εστιατόριο προ-πληρωμένο από τον Πίτερ Βαν Χούτεν. Κατά τη διάρκεια του γεύματος ο Αύγουστος ομολογεί στη Χέιζελ την αγάπη του γι αυτήν. Το επόμενο απόγευμα παίρνουν το λεωφορείο και φτάνουν στο σπίτι του Πίτερ Βαν Χούτεν.

"Είμαι ερωτευμένος μαζί σου και δε με ενδιαφέρει να στερήσω από τον εαυτό μου την απλή απόλαυση του να λέω αλήθειες. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου, και το ξέρω πως ο έρωτας είναι απλώς μια κραυγή στο κενό, πως η λήθη είναι αναπόφευκτη και πως είμαστε όλοι καταδικασμένοι, και θα έρθει η μέρα που ο κόπος μας θα γίνει ξανά σκόνη, ξέρω πως ο ήλιος θα καταπιεί τη μόνη γη που θα αποκτήσουμε, κι είμαι ερωτευμένος μαζί σου".
 
Το μεγαλείο του ανθρώπου δεν προσδιορίζεται ούτε από τη φυσική του κατάσταση, ούτε από τη διάρκεια του βίου του αλλά από την αξιοποίηση της στιγμής. 

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

5th wave - 5ο κύμα

                 



Ταινία δράσης, βασισμένη σε βιβλίο, που εξιστορεί καταστροφικές καταστάσεις (έλλειψη ηλεκτρισμού, τσουνάμι, σεισμοί, θανατηφόροι ιοί - 4 πρώτα κύματα) προκεκλημένες από μυστηριώδεις εξωγήινους... τους Άλλους.








Η 17χρονη πρωταγωνίστρια, η Κάσι προσπαθεί να σώσει την οικογένεια της με την βοήθεια του Έβαν, αλλά την πιέζει ο χρόνος, γιατί... σε λίγο το 5ο κύμα θα χτυπήσει.

                                                                                            ΚΑΣΣΙΑΝΗ - ΚΑΛΥΨΩ







Όταν το φεγγάρι έκλεισε τα μάτια



Αρχές 1900... ο πόλεμος σχεδόν τελειώνει... Σε ένα μικρό χωριό στη Θράκη, στην Πέτρα, ξεκινάει μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στην πανέμορφη Ζώγια και στον στρατιώτη με το ψευδώνυμο ''Ρήγα''. Ενώ όλα φαίνονται όμορφα και ετοιμάζονται να παντρευτούν, ο Ρήγας τραυματίζεται και οι δρόμοι τους χωρίζουν...Μετά από πολλά βάσανα, η μοίρα τους ορίζει να ξανασυναντηθούν...

Καλογραμμένο μυθιστόρημα (βασισμένο σε αληθινά γεγονότα), με συνεχείς εντάσεις και εναλλαγές του ύφους μας αφηγείται ,μέσα από μια οικογενειακή ιστορία, μια άλλη εποχή, δύσκολη μεν αλλά εντυπωσιακή...  






ΚΑΣΣΙΑΝΗ - ΚΑΛΥΨΩ 

Η ηρωϊκή κωμωδία «Συρανό ντε Μπερζεράκ» του Εντμόν Ροστάν


Το ανάλαφρο αεράκι στο θέατρο των ΦΙΛΙΠΠΩΝ
έφτιαχνε την πιο γοητευτική γέφυρα για να σιγοψιθυρίσει ο ΣΥΡΑΝΟ  τους υπέροχους δεκαπεντασύλλαβους στίχους στη ΡΩΞΑΝΗ του και να κρύψει το μυστικό της πιο άρτιας παράστασης στα φωσάκια του ουρανού.

Δεν υπάρχουν ξεπερασμένες (1897) θεατρικές παραστάσεις αλλά συγκλονιστικές παραστάσεις (2016) που ψυχαγωγούν διδάσκοντας ότι άρχισα να αγαπώ το πνεύμα σου, δεν με ενδιαφέρει η μορφή σου...
ΥΠΟΒΟΛΗ σημαίνει να ντύνεις τους χαρακτήρες του θεατρικού έργου με κομψά, ευγενικά, ηρωικά λόγια και ήχους ώστε να ερωτεύεσαι την ψυχή του πρωταγωνιστή και να προσπαθείς να επαναλάβεις τα υπέροχα λόγια του στην καθημερινή σου ζωή. 

Μου έκλεισε το μάτι , η έμμετρη μετάφραση της Λουίζας  Μητσάκου
Με ανατρίχιασε το βιολί της Βασιλικής Μαζαράκη
Με ταξίδεψε η μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα
Με έπεισε η σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα
και με συγκλόνισε η ερμηνεία του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου

Καταπληκτικό και το θεατρικό καβαλιώτικο κοινό στους Φιλίππους.
Έχουμε ανάγκη από αληθινή ψυχαγωγία ζωής!!!!!!Για να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι!!!!!!!!







Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΙΑ



 David Ebershoff , "The Danish Girl" (2000)



Η Lili Elbe αψήφησε τις συμβάσεις και υπερέβη τα όρια της ιατρικής επιστήμης, καταφέρνοντας να γίνει η πρώτη διεμφυλική γυναίκα.
Ο ζωγράφος Einar Wegener είχε αποφασίσει να βάλει τέλος στη ζωή του την άνοιξη του 1930. Είχε μάλιστα επιλέξει και την ημερομηνία της αυτοκτονίας του (την 1η Μαΐου) μετά από πολλά χρόνια ψυχικού μαρτυρίου. Η αιτία της δυστυχίας του ήταν απλή: Ήταν σίγουρος ότι στην πραγματικότητα ήταν γυναίκα, η οποία απλά είχε τύχει να γεννηθεί σε λάθος σώμα.
  Η Lili Elbe, η οποία σύμφωνα με τις επιστολές και τις αυτοβιογραφικές σημειώσεις του Wegener  ήταν μια «συνεσταλμένη κοπέλα, χωρίς ιδιαίτερα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, η οποία δίσταζε ακόμα και να μιλήσει μπροστά σε άνδρες».  Ήδη τον Φεβρουάριο του 1930 η Lili ήταν πλέον πολύ ισχυρή για να την αγνοήσει ο Wegener. «Εγώ είμαι τελειωμένος. Η Lili το ξέρει αυτό εδώ και καιρό. Έτσι έχει η κατάσταση. Γι' αυτό και επαναστατεί ακόμα πιο δυναμικά μέρα με τη μέρα», έγραφε στο ημερολόγιό του ο ζωγράφος, συνειδητοποιώντας ότι ο πραγματικός του εαυτός, η γυναίκα που έκρυβε μέσα του, δυνάμωνε μέρα με τη μέρα, παγιδευμένη μέσα σε ένα σώμα που δεν της ανήκε.
Τελικά, ο Wegener δεν έβαλε τέλος στη ζωή του τη μέρα που είχε καθορίσει. Τον Φεβρουάριο του 1930 έμαθε από έναν γιατρό ότι ίσως υπήρχε λύση στο πρόβλημά του. Ο ίδιος γιατρός υπέβαλε τον ζωγράφο σε μια σειρά πρωτοποριακών χειρουργικών επεμβάσεων που επέτρεψαν στον Einar να γίνει Lili. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το όνειρό του έγινε πραγματικότητα, η ιστορία της ζωής του Wegener δεν είχε ευτυχισμένο τέλος. Τον Σεπτέμβριο του 1931, η Lili Elbe (είχε πλέον αλλάξει και επίσημα το όνομά της) άφησε την τελευταία της πνοή, καθώς το σώμα της απέρριψε τη μήτρα που είναι εμφυτευθεί στο κορμί της λίγες μέρες νωρίτερα, σε μια εγχείρηση που η ίδια θέλησε να κάνει, καθώς οι γιατροί τη θεωρούσαν τότε εφικτή. Ωστόσο, ακόμα κι αν επρόκειτο για δοκιμασμένη επέμβαση δύσκολα θα είχε επιβιώσει, αφού το Ciclosporin, το φάρμακο που αποτρέπει την απόρριψη των μοσχευμάτων σε επεμβάσεις αυτού του είδους ανακαλύφθηκε το 1980, σχεδόν 50 χρόνια μετά τον θάνατο της Elbe.
Τον χρόνο πριν από τον θάνατό της, η Elbe είχε πάρει διαζύγιο από την Gerda, που στεκόταν πάντα στο πλευρό της (πλέον ως η πιο κοντινή της φίλη), είχε παρατήσει τη ζωγραφική και είχε συνάψει σχέση με έναν Γάλλο έμπορο τέχνης, τον οποίο σκόπευε να παντρευτεί. «Δεν θέλω να είμαι δημιουργική με το μυαλό, με τα μάτια και με τα χέρια μου. Θέλω να είμαι δημιουργική με την καρδιά και το αίμα μου», έγραφε, εκφράζοντας την πιο βαθιά επιθυμία της στη νέα της ζωή: να γίνει η μητέρα ενός παιδιού.

Η  «συμπτωματική αφύπνιση» ξεκλείδωσε συναισθήματα που δεν ήξερε ότι υπήρχαν μέσα του και ο Wegener συνέχισε να ντύνεται «Lili» και να ποζάρει για τη γυναίκα του, με την ενθάρρυνση της ίδιας, καθώς είχε βρει το ιδανικό της μοντέλο.
Με τα χρόνια η καριέρα της Gerda εκτοξεύτηκε, καθώς οι πίνακές της με μοντέλο τη Lili,  την είχαν καταστήσει ιδιαίτερα δημοφιλή στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Ωστόσο, τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο για τον πρώην σύζυγό της, που είχε εξελιχθεί στην καλύτερή της φίλη. Η Lili βυθιζόταν στην κατάθλιψη, αφού ένιωθε ακόμα παγιδευμένη σε ένα ξένο σώμα, το οποίο μισούσε και οι γιατροί στους οποίους απευθυνόταν την χαρακτήριζαν «υστερική» ή «σχιζοφρενή». 

Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που γνώρισε τον «σωτήρα» της (όπως τον χαρακτηρίζει η ίδια), τον Δρ. Kurt Warnekros, που της υποσχέθηκε ότι θα μπορούσε να τη βοηθήσει να αποκτήσει το σώμα που πίστευε πως της ανήκε δικαιωματικά, προειδοποιώντας την ωστόσο ότι το ρίσκο ήταν τεράστιο.








Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Μαντάμ Μποβαρί

τι απαντά σήμερα ο σύγχρονος θεατής-αναγνώστης στην κλασική ταινία, στο πασίγνωστο μυθιστόρημα;


   
                           
Η Έμμα αυτοκτόνησε επειδή χρεοκόπησε ή επειδή την ταπείνωσε ο εραστής της;
Καταστράφηκε επειδή ακολούθησε το πάθος της;
Μήπως οδηγήθηκε εκεί εξαιτίας του συναισθηματικού κενού της ζωής της;
Η ρομαντική Έμμα είναι τελικά θύτης ή θύμα;
Από το 1857 που πρωτοκυκλοφόρησε το εμβληματικό μυθιστόρημα του Φλομπέρ χιλιάδες βιβλία έχουν γραφτεί με το ίδιο θέμα. Τι έχει λοιπόν η «Μαντάμ Μποβαρί» που ξεχωρίζει; Γιατί θεωρείται ένα από τα κορυφαία έργα στην ιστορία της λογοτεχνίας;
Στην Γαλλία ξεσπάει σκάνδαλο, ο Φλομπέρ κατηγορείται ότι προσβάλλει το κοινό θρησκευτικό αίσθημα και τα χρηστά ήθη. Στη δίκη αθωώνεται, αλλά ο θόρυβος που προκαλείται είναι αρκετός για να κάνει τον συγγραφέα διάσημο. Τι ήταν όμως εκείνο που ενόχλησε τόσο πολύ την κοινωνία της εποχής;

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι, η Έμμα. Κόρη ενός πλούσιου γαιοκτήμονα, η Έμμα πάει σχολείο στις καλόγριες, διαβάζει με μανία ρομαντικά μυθιστορήματα και περιμένει τον πρίγκιπα με τον λευκό άλογο που θα της χαρίσει μια ζωή παραμυθένια. Ωστόσο, ο πρίγκιπας, ο γιατρός μιας μικρής πόλης, δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της και η μικρή Έμμα βλέπει σιγά σιγά όλα της τα όνειρά της να ματαιώνονται. Η ζωή στην επαρχία τής φαίνεται αφόρητη, νιώθει ασφυξία στο κλειστό περιβάλλον, η καθημερινότητά της είναι ανιαρή, ο σύζυγός της συνηθισμένος, βαρετός, το ίδιο της το παιδί δεν καταφέρνει να γεμίσει το κενό που νιώθει. Πλήξη. Ανία. Απογοήτευση. Η Έμμα προσπαθεί να ξεφύγει. Ονειρεύεται τη μεγάλη ζωή στο Παρίσι και έναν παθιασμένο έρωτα. Κάποια στιγμή θα παρασυρθεί, θα ερωτευτεί παράφορα, θα απατήσει τον σύζυγό της, θα δανειστεί χρήματα, θα υπερχρεωθεί και όταν θα έρθει η ώρα να ξεπληρώσει τα χρέη της οι εραστές της θα της γυρίσουν την πλάτη. Και εκείνη εξαπατημένη και προδομένη, θα αυτοκτονήσει.




Ας με χτυπούσε τουλάχιστον για να έχω ένα λόγο να τον μισήσω…

Πλούτη, κοινωνική θέση, ομορφιά ,αλλά η ευτυχία τόσο μακριά της!
Δεν μιλάνε, δεν διαφωνούνε, δεν ρωτάνε ποτέ γιατί. Τέλειες ,τυπικές ,συζυγικές σχέσεις. Μήπως έλειπε το πάθος;  Μήπως όταν τα έχεις όλα, είσαι ανικανοποίητος; Ανιαρή ασφυκτική η καθημερινότητα , όταν έχουν λυθεί τα θέματα επιβίωσης;